Gewoon excellent zijn is niet genoeg

Liesbet van Zoonen - Van waarde richt zich op mensen die ‘nog wel wat te winnen hebben in het leven’. Alsof de winnaars van de modernisering het altijd makkelijk hebben.

Het Van waarde-project is gebouwd op verhalen van mensen ‘van wie de gedeelde noemer was dat ze naar ons idee nog wel wat te winnen hebben in het leven, dat ze niet gearriveerd zijn. (…) Dat leek ons wel zo aardig voor een sociaal-democratische beweging’. Wat moet je dan met het Van waarde-project als je verschrikkelijk gearriveerd bent en schijnbaar niets meer te winnen hebt? Als je bestaanszekerheid niet op het spel staat, je goed werk hebt, alle mogelijkheden om het beste uit jezelf te halen, en je verbonden weet met je gezin, je buurt en de wereld?

Als jouw problemen prioriteit nummer honderd-zoveel zijn van de politieke agenda, en jouw verhaal nooit in de retoriek van de verkiezingstoespraak zal passen? Als je niet Joe the Plummer of Mrs. Duffy of Brigitte bent? Als je bijvoorbeeld professor Van Zoonen bent. Wonend in Nederland, werkend in Engeland. Forensend met het vliegtuig. Vermaledijde kosmopoliet. Bloody big footprint. Mijn grootste probleem met bestaanszekerheid is dat na vier jaar nog steeds niemand weet waar ik belasting mag betalen, onder welke sociale zekerheid ik val en wie mijn pensioenbijdrage beheert. Like we care.

Ik ben tenslotte, volgens Van waarde ‘een winnaar van de modernisering’. Ik profiteer van de mondialisering, doordat de producten en diensten die ik consumeer goedkoper worden en ik onbeperkt over de wereld kan reizen en werken. Mensen, weten jullie wel wat de caffè macchiato op Schiphol kost? Dat je allang geen gratis eten meer krijgt in het vliegtuig? Oké, mijn rooie voorouders hebben me fatsoenlijk opgevoed.

Mijn sociaal-democratische levensgevoel — net als mijn feminisme overigens — gaat dus nooit over mezelf, maar altijd over het onrecht dat anderen aangedaan wordt. Dat heet solidariteit, en dat hoort. Het is alleen prettig om een links manifest als Van waarde te lezen en iets van mijn eigen situatie te herkennen. Durf ik te zeggen dat wij ook wel eens een probleem hebben dat de moeite waard is? Ja, dat durf ik te zeggen. Dat gaat over ‘goed werk, zeggenschap, onderling respect en samenwerking’.

Lees de rest van het artikel in de PDF.