Meer dominees!

Annelies Pilon - Om met de deur in huis te vallen: ik wil dat Nederland weer met zijn vingertje gaat wijzen. Dat ‘we’ weer aan anderen gaan vertellen hoe het moet. Dat we weer meer dominee worden en minder koopman. Te beginnen met premier Rutte.

De afgelopen jaren heb ik met stijgende verbazing toegekeken hoe ons land blaft als het gaat om het hooghouden van mensenrechten, maar nooit durft te bijten.

Zoals recentelijk de Olympische Spelen in Sochi. Waarom moesten wij per se door zo’n topzware delegatie worden vertegenwoordigd? Koning en Koningin, goed daar kon ik me nog iets bij voorstellen vanwege het erelidmaatschap van het IOC van Willem-Alexander. De aanwezigheid van premier Rutte was daarentegen niet nodig. Niet gaan was een duidelijk signaal geweest hoeveel waarde wij hechten aan het respecteren van alle mensenrechten, dus ook homorechten.

Het werd nog pijnlijker toen bleek dat hij op de tribune in het vak met drie illustere politici werd geplaatst: Erdogan, Lukashenko en Janoekovich. Deze heren hebben, zacht gezegd, niet echt een track record op het beschermen van mensenrechten. En net toen ik dacht ‘Gelukkig, Rutte is weer naar huis’, dook Putin op in het Holland Heineken Huis. Die man weet tenminste hoe je een ander land te kijk moet zetten.

Intussen is Janoekovich gevlucht uit Oekraïne en heeft Putin de Krim bezet. En wat doen wij? Wij gaan door met het organiseren van een handelsmissie naar Rusland.

Dan doen ze onze bloemen en zuivelproducten eens een tijdje in de ban, maar we zouden wel laten zien dat we het menen met mensenrechten en internationaal recht door niet te gaan. En dat zou ik nu toch echt wel eens willen zien: dat we het menen, dat we een mening hebben. Want daar begin ik sterk aan te twijfelen.

Niet alleen in onze daden richting het buitenland, ook in eigen land heeft de koopman het definitief gewonnen van de dominee. Het Polenmeldpunt bijvoorbeeld: Rutte heeft nooit afstand willen nemen van zijn gedoogpartner.

Terecht leverde dit Nederland veel kritiek op vanuit andere landen. En nu weer met Wilders’ uitspraken op de uitslagenavond, en al daarvoor, over Marokkanen. Het kostte Rutte opvallend veel tijd om de uitspraken uiteindelijk te veroordelen. Waarom niet een man zijn en direct afstand nemen?

Ten tijde van Sochi zei Rutte: “Als wij als handelsnatie aan andere landen dezelfde standaarden opleggen die we zelf hanteren, wordt de wereld wel heel klein.” Welke standaarden, meneer Rutte? Ik verlang naar standaarden. Ik verlang ernaar dat we weer staan voor wat we vinden. Tenminste, als we nog wel echt iets vinden. Misschien is dat wel het grootste probleem.

Pragmatisme is in de plaats gekomen van idealisme. Anders gezegd, pragmatisme is ons nieuwe idealisme. Wat een armoe!