Debat: Sociale veerkracht als vangnet

Als we proberen de solidariteit tussen mensen volledig via de overheid te organiseren, lopen we vast in een inefficiënte, onpopulaire en dure bureaucratie. Pieter Hilhorst pleit daarom voor het versterken van de sociale veerkracht van mensen zelf.

Als we proberen de solidariteit tussen mensen volledig via de overheid te organiseren, lopen we vast in een inefficiënte, onpopulaire en dure bureaucratie. Pieter Hilhorst pleit daarom voor het versterken van de sociale veerkracht van mensen zelf. Maar: ‘De logica moet niet zijn dat alles wat de overheid niet meer kan waarmaken mensen nu maar zelf moeten oplossen.’

Hieronder staat een korte toelichting op de reacties op het artikel van Pieter Hilhorst. In de kolom aan de rechterkant staan meer reacties. U bent van harte uitgenodigd om uw reactie op dit debat naar forum@wbs.nl te mailen. Van de geplaatste reacties zullen auteurs worden uitgenodigd voor ronde tafel gesprekken op de WBS.

Burgers zijn inderdaad bereid om zich in te zetten voor hun omgeving, maar vrezen ook dat wat zij wensen wordt bedreigd. Ze hebben er geen grip meer op. Daarom is het volgens Arjan Vliegenthart essentieel dat sociale veerkracht wordt georganiseerd op een menselijke maat.

Co Verdaas en Ester-Mirjam Sent borduren voort op het idee van Pieter Hilhorst: het idee dat mensen er waarde aan hechten de samenleving mede vorm en inhoud te kunnen geven. Ze schetsen enkele concrete ideeën hoe de overheid hier een rol in kan spelen.

Katinka Eikelenboom vindt Hilhorsts betoog overtuigend, maar plaatst wel enkele kanttekeningen. Doordat sociale veerkracht uitgaat van solidariteit met bekenden, moeten we oppassen dat we de solidariteit met mensen die verder van ons afstaan niet uithollen.

Groepen: